De tentoonstelling van M.C. Escher in Rome in 1926.

Kort na zijn huwelijk met Jetta Umiker, die hij tijdens zijn eerdere reizen in Italië had ontmoet, belandde Escher in Rome. Dit was niet het oorspronkelijke plan, maar in die tijd was er geen huis te vinden in Frascati. In Rome deed zich echter een kans voor: een huis in aanbouw stond te koop aan de Via Alessandro Poerio.

Het was onvermijdelijk dat Escher daar uiteindelijk een aantal van zijn landgenoten zou ontmoeten, onder wie de heer G.J. Hoogewerff, directeur van het Nederlands Historisch Instituut in Rome. Deze laatste zou Escher helpen bij zijn zoektocht naar tentoonstellingsmogelijkheden.

Dit bleek succesvol na een bezoek aan de Nederlandse gezant in Rome en aan de gezant van de paus. Van 2 tot en met 16 mei werden 68 werken tentoongesteld in het Palazzetto Venezia. Dit was zijn eerste solotentoonstelling van deze omvang en zou een groot succes worden.

De Nederlandse en Italiaanse pers schreven :

Ook onder de houtsneden bevinden zich diverse puur Italiaanse onderwerpen, maar hier is ook een andere kant, een andere stroming, duidelijk zichtbaar. Enkele geestige illustraties werden gemaakt voor het poëtische prozawerk ‘Flor de Pascua’ van de heer A. van Stolk. Een Sint-Franciscus met een Noordse uitstraling preekt tot een menigte ondeugende vogels. De legende van Sint-Vincent is opvallend weergegeven volgens de Legenda Aurea van Jacobus van Voragine, en met de nieuwste serie – zes visioenen van de scheppingsdagen volgens Genesis – slaat de houtsnijder een diepere toon aan. De scheiding van de wateren is bijvoorbeeld indrukwekkend afgebeeld. Nieuw Rotterdamsche Courant, mei 1926.

Een Nederlander die in Rome exposeert is geen alledaags verschijnsel, hoewel Nederlanders en Nederlandse kunstenaars vaak zo enthousiast zijn en zo geïnspireerd raken door de schoonheid van Italië in natuur en kunst dat ze zich er vestigen, zoals bijvoorbeeld juffrouw Maria van Panhuys die een beeldhouwstudio in Rome heeft opgezet.” Maar meneer Escher is noch beeldhouwer, noch schilder, en wil ook geen schilder worden, verklaarde hij mij ter gelegenheid van een bezoek aan zijn tentoonstelling van houtsneden en tekeningen in het paleis van Venetië. Deze tentoonstelling is absoluut een bezoek waard. De Tijd, mei 1926.

Tentoonstelling van tekeningen en houtsneden van M. C. Escher.
Een tentoonstelling van tekeningen en houtsneden van de Nederlandse kunstenaar M. C. Escher is geopend in het pand van de Gruppo Incieri Romani aan de Via degli Astalli 3 (Palazzetto Venezia). Het is een tamelijk homogene verzameling werken in de fantasierijke en willekeurige stijl waar Scandinavische illustratoren meesters in zijn. Vakkundige uitvoering, rijkdom aan middelen en, uiteindelijk, een zeer geslaagde uitvoering. Deze dingen gaan echter onze smaak te boven en lijken misschien banaal, maar het is allemaal gedaan voor aardse genoegens: met andere woorden, wat voor deze buitenlanders verfijning en idealisme betekent, komt voor ons bijna altijd ziekelijk en theoretisch over. Maar dit sluit artistiek potentieel in deze uitdrukkingsvorm niet uit. In de werken van de jonge Nederlander bespeurt men vaak een aangenaam en heerlijk gevoel voor inventiviteit en stijl; soms een feestelijke en stralende decoratie; En tot slot, altijd een juiste balans tussen zwart en wit, de voornaamste reden voor deze kunstvorm, volledig geschreven en gegraveerd. De onderwerpen van de kunstenaar zijn over het algemeen Italiaanse landschappen, visioenen van Siena, Assisi, Rome en Amalfi…”  Tribuna, Correire d’Italia, Rome, may 1926, C.E. Oppo. (full text in italian)